એજ્યુકેશન.. વેજ્યુકેશન ..

ઘણા લોકો ફરિયાદ કરતા હોય છે કે પહેલા જેવુ શિક્ષણ નથી રહ્યું, અને જે લોકોએ કયારેય ક્લાસરૂમમાં ભણાવ્યું નથી તેની ફરિયાદ હોય છે કે પહેલા જેવા શિક્ષકો નથી હવે. આ લોકો સાથે સાથે એ કહેતા ભુલી જાય છે કે હવે પહેલા જેવા વિધ્યાર્થીઓ પણ નથી રહ્યાં.

રાઇટ ટુ એજ્યુકેશન જેવા કાયદા બનાવી શિક્ષકોના હાથ – પગ બાંધી દીધા છે, હજી જીભ ને થોડી છૂટ છે એટલુ સારુ છે. પ્રાઇવેટ શાળાઓ માં ટૂંકા પગારે કામ કરતો શિક્ષક વર્ક સેટીસફેક્સન ના અભાવે સંસ્થાને વફાદાર નથી રહેતો.થોડો ઊંચો પગાર મળતા જ નવી ઓફર મંગળ ગ્રહ પર જવાની લોટરી લાગી હોય તેમ સ્વિકારી લેશે.

બધા નોકરીયાતો જેની ઇર્ષ્યા કરતા હોય છે એ સરકારી શિક્ષકની હાલત પણ ઘાણીના બળદ જેવી છે. સરકારી કાર્યક્રમોમાં રચ્યો પચ્યો રહેતો સ્ટાફ ઘણી વાર વિચારવા મજબૂર થઇ જશે કે આ નોકરીમાં ભણાવાનું ક્યારે હોય! શિક્ષણનીતિમાં દર વર્ષે એ રીતે ફેરફાર કરશે જાણે પ્રયોગશાળામાં અમીબા પર.

પોતાના બાળકો સ્કૂલમાં જાય છે એટલે ભણે છે એવો ભ્રમ પહેલેથી જ માતા પિતાઓ માં ઘર કરી ગયો છે. પહેલાના સમયમાં જ્યારે શાળાઓ સમાજનું કેન્દ્ર હતી ત્યારે વિધ્યાર્થી પણ ડેડિકેટેડ હતો,આજ કાલ એ જ ડેડિકેશન મિત્રો, ઇંટરનેટ અને શાળાના બોર્ડ પર રહી ગયું છે. માણસ કરતા કોમ્પ્યુટર પાસેથી ભણવામાં વધુ ઉત્સાહ છે. સ્લમ વિસ્તારોમાં ચાલતી સરકારી શાળામાં ઘણા વિધ્યાર્થીઓને સમજાવું પડે છે કે બેટા છરી ચાકુ લઇને શાળાએ ના આવવું, લાગી જાય તો લોહી નીકળે! કાઉન્સેલીંગ માટે એક સાયકોલોજીસ્ટ ની જગ્યા ની દરેક શાળામાં જરુરીયાત છે, વિધ્યાર્થી અને શિક્ષક બન્ને માટે.

સમય સાથે બધુ બદલાય છે. ફરિયાદ કરવા કરતા આપડે સાથે બદલવું જરુરી છે.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s